Posts Tagged "شب"

tightly night

قلم : کیارش مظفری؛ مورخ ۲۶ / خرداد/ ۱۳۹۰
دسته : شاد هست, نوشته های بهاری, نوشته های فصلی | ۲ دیدگاه

شب؛

به نام آب که از ذکرش ناشناس ترین علف ها می رویند .

شمردم روزها را، باز از سر

ولی تقویم را گم کرده بودم

من از فردای بودن یا نبودن نمی هراسم

نبودنِ با تو را ، کم کردم عشق بود و نور .

بودن با تو را کم کردم و شب باقی قصه را نوشت ..

راز عشق و آرامش یاد گرفتن از دیگری است .. پیش آن که چیزی به او یاد بدهیم ..

باید عشق را زیبا نوشت؛

فرقی نمی کند ، قلم ازساقه نیلوفر باشد یا پر کبوتر .

مژده شکفتن بدهد یا نه ..

تو را مشق کردن عین رویاست .

یافته ها را باید جست ..

۳ نفر دیگر این نوشته را لایک کرده اند(اید) .

!! لایک 

leave me alone 4 a while ..

قلم : کیارش مظفری؛ مورخ ۱۴ / فروردین/ ۱۳۹۰
دسته : شاد نیست, شاد هست, نوشته های بهاری | ۶ دیدگاه

کمی از عشق بگوی و درد مرا تسکین ده ؛

××

چترت را کنار ایستگاهی در مه فراموش کن ..

خیس و خسته به خانه بیا ؛

برایم از رنجی که می کشیم ترانه بگو !

لازم نیست تو شاعر باشی ،

باران باش و مژده صدایت را ترنّم کن..

تو باران باش و دیگر هیچ نگوی

همین کافیست تا دلم سودا کند دمی به تمام جاودانه ها .

من که تعبیر روزهای ندیده را نمی دانم

از این همه روز ، شب را بفهمم کافیست ، مگر ستاره ها در خود چه دارند که شب را این همه  زیبا  میکنند ، به قول شاملو اگر بیهوده زیباست شب ، برای که زیباست شب برای چه زیباست شب ؟

انگار روی دستهای زمین مانده ام و زمان بر مدار ناتوانیم چه با شکوه می چرخد؛

۶ نفر دیگر این نوشته را لایک کرده اند(اید) .

!! لایک 

OOPS

قلم : کیارش مظفری؛ مورخ ۶ / شهریور/ ۱۳۸۹
دسته : شاد نیست, نوشته های تابستانی | یک دیدگاه

-تا از آشیانه سویت پر بگیرم از بندم رها ساز تا از غم نمیرم

گاه اینقدر غمگین می شوی که چه بلند بنویسی چه کوتاه دردی از درد هایت درمان نمیشود .. مثل تمام این  پنج شنبه ها که قد می کشند و جمعه می شوند .. و گاه اینقدر خوش حال می شوی که می گویی او آخرین کسیست که شب ها به آن فکر میکنم و اولین چیزست که صبحها فکرم را مشغول  خود می کند ؛

آره کیارش !

(این نوشته  از آرشیو است که به علت ضیق وقت منتشر نشده بود )

۷ نفر دیگر این نوشته را لایک کرده اند(اید) .

!! لایک 

hopE

قلم : کیارش مظفری؛ مورخ ۱۰ / اردیبهشت/ ۱۳۸۹
دسته : شاد نیست, شیدابی, نوشته های بهاری | ۳ دیدگاه

آه امید .. امید، مخوف ترین و توهم زاترین مخدری است که بشر اختراع کرده است. با این همه، می دانی که دردهای خارج از تحمل را، با مخدر تسکین می دهند! ولی خواستن تو فرا تر از امیدو نبودنت غیر درد است ؛ پس در این فصل سرد تحمل مرا طولانی کن . .

شبت پر امید ./

۹ نفر دیگر این نوشته را لایک کرده اند(اید) .

!! لایک