تنها

قلم : ؛ مورخ ۲۸ / اردیبهشت/ ۱۳۸۷
دسته : شیدابی | ۴ دیدگاه

src=\”http://kiamoz.files.wordpress.com/2009/06/1211048204-sc-2071.jpg\”

تنها تر از پیشم ، گویی که دور از خویشم
هر روز میندیشم تا کی در این بیشم؟؟

دور تر خویشم
در راه رسیدن به آنچه میندیشم
در آخر باز سرخورده و دلریشم

کیارش …..

۴ Comments

  1. like to blue sea
    like to blue sea | اردیبهشت ۲۹, ۱۳۸۷ at ۸:۴۹ ق.ظ

    ماهى همیشه تشنه ام
    در زلال لطف بیکران تو
    مى برد مرا بهر کجا که میل اوست
    موج دیدگان مهربان تو

    زیر بال مرغکان خنده هات
    زیر آفتاب داغ بوسه هات
    - اى زلال پاک – !
    جرعه جرعه جرعه میکشم ترا بکام خویش
    تا که پر شود تمام جان من ز جان تو !

    اى همیشه خوب !
    اى همیشه آشنا !
    هر طرف که میکنم نگاه
    تا همه کرانه هاى دور
    عطر و خنده و ترانه میکند شنا
    در میان بازوان تو !

    ماهى همیشه تشنه ام
    اى زلال تابناک !
    یک نفس اگر مرا بحال خود رها کنى
    ماهى تو جان سپرده روى خاک

    linke ahanget nemikhone
    kiarash ghashang minevisi vali az gham nanevisssssssssss

    Reply
  2. p.e.s.a.r
    p.e.s.a.r | اردیبهشت ۲۹, ۱۳۸۷ at ۱۰:۰۸ ب.ظ

    axesh bahale + khodesh

    Reply
  3. hani jOoON
    hani jOoON | اردیبهشت ۳۰, ۱۳۸۷ at ۱۲:۱۲ ق.ظ

    be chizi biandish ke be rOOSHANAiiiiiiii beresand toO Raa!an rOoshaniyayi ke mOohamadOo mOOlana residan! an rahe marefat ke baz shOod baraye hame! tOoam be rahe marefat biandish ;) ;););)

    Reply
  4. ناشناس | خرداد ۱۴, ۱۳۸۷ at ۱:۴۷ ب.ظ

    morghe meskin zendegi zibast khord o khofti nist bi maghsood nemidoonam chera yade in shere shamloo oftadam

    Reply